به گزارش گروه رسانه ای ایران – گرا؛ جبههٔ نفاق نفهمیده بود که فومن سبز و زیبای ما هم خاکریز ایمان است، جبههٔ مقاومت است و مردمی دارد که با قلب و قلم و هنر و حضور در صحنه، از اعتقادشان دفاع میکنند.
آری! این بار جهنم را شما ساختید، با ترویج بی حجابی، فروپاشی خانواده ها، رواج بی غیرتی و تهی کردن نسل جوان از هویت. اما در فومن، آتشی از بصیرت برافروخته شد که شیاطین رسانه ای را به لرزه انداخت.
خدا قوت به سپاه فومن و فرمانده دلسوزش، جناب سرهنگ جعفری و تیم همراهش؛ که ثابت کردند فرهنگ، میدان رزم امروز است و ما هنوز مرد میدان داریم.
بله با شروع تبلیغات نمایش فرهنگی «ساعت به وقت بهشت»، باز هم شاهد همان سناریوی تکراری؛ باز هم غوغاسالاری رسانه های معلوم الحالِ آن سوی مرز بودیم.
اما این بار به بهانه نمایشی بهنام «ساعت به وقت بهشت» در شهر فرهنگی و دیندار فومن، شهر آیت الله بهجت، هجوم آوردند و غوغا کردند که «جهنم ساخته اید برای مردم.
اما واقعاً جهنم کجاست؟ و چه کسانی دروازههایش را گشودند؟
«ساعت به وقت بهشت» نه توهین بود، نه افراط، نه تحمیل؛ بلکه تلاشی هنرمندانه و اثرگذار برای نشان دادن عاقبتِ انتخاب های غلط و هشدار فرهنگی به نسلی که زیر بمباران فکری شما مانده است.
همان نسلی که سال هاست قربانی پمپاژ مفاهیم دروغینی ست که شما با نام «آزادی» و «حق انتخاب» به خوردشان داده اید.
شما که از چند دقیقه اجرای تئاتر در یک شهر کوچک واویلا بهپا کرده اید، چرا از میلیاردها دلار هزینه ای که برای عادی سازی بی حجابی، دین گریزی، و ترویج سبک زندگی غربزده در رسانه هایتان خرج میکنید، نمیگویید؟
شما که از «جهنم فومن» سخن میگویید، چرا صدایی ازتان در نمیآید وقتی دختران ما در پی توهم آزادیِ شما، به قربانیان بی پناه قاچاق، اعتیاد و افسردگی بدل میشوند؟
زنان و کودکانی که در آغوش مادر، زیر آوار خانه های ویران شده، جان میدهند؛ نوزادانی که به جای لالایی، صدای موشک و پهپاد میشنوند؛ مادری که با دستان خالی، جنازهٔ پارهتنش را از زیر خاک بیرون میکشد… این جهنم است، نه تئاتر فومن!
شما بودید که غزه را به مسلخ تاریخ بدل کردید، شما که روی ابوسفیان و شمـر را سفید کردید با جنایت هایتان؛ با گرسنگی دادن، محاصره، بمباران مدارس، بیمارستان ها و اردوگاه ها.
اگر دنبال جهنم میگردید، به آیینه نگاه کنید؛ چون چهرهٔ جهنم سازان آنجاست.
برای غزه، آن جا که کودکان تکه تکه شدند، سکوت کردید؛ برای فومن، شهری که فقط نمایش «ساعت به وقت بهشت» را به صحنه برد، به فریاد آمدید!
شما نه مدافع آزادی اید، نه دل سوز حقوق بشر؛ شما تنها زمانی زبان باز میکنید که نور ایمان از جایی بتابد و بساط سیاهتان را تهدید کند. و این یعنی خودتان هم میدانید جنگ، جنگ ایمان است؛ نه نمایش!
بازدیدکنندگان این نمایش از عمق تأثیرگذاری آن گفتند. از چشم هایی که خیس شد، دل هایی که لرزید و نوجوانانی که بعد از دیدن نمایش، با خودشان خلوت کردند. این یعنی اثر فرهنگیِ موفق. یعنی دردی را نشان دادن و راه نجاتی را گوشزد کردن.
این شما هستید که از تماشای چنین اثرهایی میسوزید، نه به خاطر دلسوزی برای مردم، بلکه چون حقیقت تلخی را برملا میکند: جهنم واقعی نه در فومن، بلکه در رسانه های مسموم شماست!
دخالت در مسائل فرهنگی ما، از سوی کسانی که حتی تحمل شنیدن واژه «بهشت» را ندارند، چیزی جز رسوایی بیشتر برایتان به بار نمیآورد.
اینجا ایران است، سرزمین شهیدان، غیرت، ایمان و هنر. جایی که ما هنرمندانه میسازیم و شما با بغض میتازید!
